កំណាព្យ: អាសូរទំពាំងស្នងឬស្សី (បទ សត្វកាងស្លាប)

ក្មេងតូច តូចក្មេង ក្មេងតូចល្អិត
រឿងពិត ពិតរឿង រៀងជាក់ស្ដែង
ហេតុអ្វី អ្វីហេតុ ហេតុមិនលែង

អោយក្មេង ក្មេងអោយ អោយបានរៀន។

កូនខ្មែរ ខ្មែរកូន កូនទំពាំង
ក្មេងខ្មាំង ខ្មាំងក្មេង ក្មេងស្វែងស្ពាន
គួរណាស់ ណាស់គួរ គួរមានយាន
រៀនអាន អានរៀន រៀនចំណេះ។

តូចណាស់ ណាស់តូច តូចធ្វើការ
មីងមា មាមីង មីងគិតចុះ
បងប្អូន ប្អូនបង បងស្រណោះ
ឥតផ្ចោះ ផ្ចោះតឥ តឥសាកសម។

ចង់ណាស់ ណាស់ចង់ ចង់សិក្សា
អ្នកណា ណាអ្នក អ្នកជួយខ្ញុំ
គ្រប់គ្រា គ្រាគ្រប់ គ្រប់ទុក្ខធំ
ត្រឹមជុំ ជុំត្រឹម ត្រឹមល្ងង់ខ្លៅ។

សូមជួយ ជួយសូម សូមជួយផង
ខ្ញុំផ្សង ផ្សងខ្ញុំ ខ្ញុំផ្សាក្ដៅ
អត់ព្រោះ ព្រោះអត់ អត់គោលដៅ
យូរទៅ ទៅយូរ យូរខ្ញុំគេ។

ប្អូនគេ គេប្អូន ប្អូនគេខ្ញុំ
ចង់យំ យំចង់ ចង់រិះរេ
រកផ្លូវ ផ្លូវរក រកជួយខ្មែរ
ព្រោះតែ តែព្រោះ ព្រោះជាតិមួយ។

ជួយគិត គិតជួយ ជួយពិចារណា
ស្ដីហា ហាស្ដី ស្ដីពីព្រួយ
យើងខ្មែរ ខ្មែរយើង យើងប្រឹងស្ទួយ
អោយត្រួយ ត្រួយអោយ អោយលាស់ខ្ចី។

និពន្ធដោយ អូន លាងហេង

ថ្ងៃទី ៩ សីហា ២០១២

ម៉ោង ១៤:២៥នាទី រសៀល